รัก...มันเหงามาก

posted on 27 Mar 2011 16:16 by ledas-i-c
วันนี้นั่งดูเลิฟ จุลินทรีย์ รักมันใหญ่มาก
 
รู้สึกได้ถึงความรักที่มันเต็มไปด้วยอารมณ์ที่หลากหลายไปหมด
 
ใครที่มีความรักดูหนังเรื่องนี้คงจะอินจัด
 
เพราะขนาดคนไม่มีความรักมานาน (แบบเป็นตัวเป็นตน)ยังรู้สึกอินหนักจนน้ำตาไหล
 
โดยเฉพาะเรื่องที่สอง...รู้สึกว่ามันเหงามาก ทั้งๆ ที่มันเกิดขึ้นมาจากความรัก การให้สัญญา การรอคอย การผิดสัญญา และการต้องรับรู้ว่าอีกฝ่ายผิดสัญญาแต่เขาก็โกหกมาตลอด
 
ความรักมีอิทธิพลต่อคนทุกคนมากจริงๆ นะ 
 
มีคนที่รู้จักเยอะแยะชอบโวยวาย พร่ำเพ้อ แล้วก็พูดตัดบทคนที่เขามาปลอบใจว่า "แกไม่ใช่ฉัน แกไม่รู้หรอก..."เสมอ
 
กลับมาคิดอีกที รู้สึกดีแล้วที่ไม่มีแฟน

ถ้ามีแฟน จะต้องเจอกับความรู้สึกอะไรบ้างก็ไม่รู้
 
อาจารย์ที่สนิทกันตอนม.ปลาย ส่งข่าวคราวมาบอกว่า กำลังจะแต่งงานใหม่ (แสดงว่าต้องเคยแต่งงานมาแล้วใช่มะ...) อาจารย์คนนี้น่ารักมาก จะคอยถามเราเป็นระยะๆ ว่ามีแฟนหรือยัง อ๋อ ...ยังไม่มีหรอ แน่ล่ะ ชาตินี้จะมีกะเขาไหมนะเรา..ฮ่าๆๆ (เอ่อ อาจารย์ดูมีความสุขที่หนูไม่มีซะที)
 
อาจารย์สอนเราว่า ตอนที่ยังเรียนอยู่ก็อย่าเพิ่งไปมีเลย "แฟน" มันยังไม่พร้อม เดี๋ยวก็ต้องเลิกกันอยู่ดี ไม่ค่อยรอดหรอก เรารู้ว่าอาจารย์แกก็คงเอาประสบการณ์มาสอนเราอีกทีด้วยแหละ ...สำหรับตัวเราแล้ว เราก็รู้สึกจริงๆ ว่า เรายังไม่ค่วรมีแฟน หรือคนรักอะไรที่เป็นตัวเป็นตน เพราะส่วนหนึ่งมันมาจากการที่เห็นคนรอบข้างในชีวิตเราที่มักจะพบมันความรู้สึกที่เลวร้าย ไม่ว่าจะเป็นความผิดหวัง ความเจ็บช้ำ อกหัก บลาๆๆ ซึ่งเรารู้ตัวเองดีว่ายังไม่พร้อมที่จะแบกรับความรู้สึกนั้น 
 
เรายังไม่พร้อม แล้วเราก็ยังไม่อยากให้ใครต้องเจ็บช้ำเพราะการกระทำของตัวเราเองที่ไม่พร้อมด้วย...
 
 
ขอโทษที่ตัวเองอ่อนแอ จนบางทีก็ไปทำร้ายคนอื่นที่เข้ามาในชีวิต แต่เราเชื่อเสมอว่า ถ้ามีจังหวะและเวลาที่เหมาะสมมันจะไม่สร้างความรู้สึกเลวร้ายที่เกิดจากความรักให้กับคนที่มีมัน
 
เพราะ รักมันใหญ่มาก เราเลยอินกะมันมากไง!
 
 

Comment

Comment:

Tweet