น้ำตา..ล่องหน

posted on 23 Dec 2011 01:06 by ledas-i-c
พรุ่งนี้ฉันจะตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกที่ดี

ฉันคงจะลืมเรื่องราวเลวร้ายที่เกิดขึ้นไปหมดแล้ว

และฉันคงจะได้ยิ้มให้กับสิ่งที่ดีใหม่ๆในวันพรุ่งนี้

ความผิดหวังกับความรู้สึกเจ็บชาที่ขั้วหัวใจมันคงเบาบางลง

ฉันคงพร้อมจะเจอกับความผิดหวังที่ถาโถมเข้ามาใหม่ได้แล้ว

ฉันคงจะได้หลั่งน้ำตาให้กับสิ่งที่มาทำลายความรู้สึกดีๆของฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ฉันคงแค่เบื่อ อีกหน่อยคงหาย

ฉันแค่อยากระบาย แต่ฉันก็ทำได้แค่พูดคนเดียว

บ้างก็ลูบไล้สัตว์เลี้ยงที่คุยต่อตอบกับฉันไม่ได้อย่างเหงาๆ

น้ำตาที่ไหลออกมาไม่มีใครคอยเช็ดมันและดูดายจนมันกลิ้งตกลงสู่พื้น

เจ้าของน้ำตายังคงปล่อยมันออกมาไม่หยุด...

ฉันรู้ว่าเขาเจ็บ...เจ็บปวดโดยไม่มีบาดเเผลแต่เขาก็คิดว่าในวันต่อไปแสงตะวันจะเยียวยาแผลล่องหนของเขาจนหาย

ฉันรู้ดี ...เพราะคนคนนั้นมันคือฉันเอง

(24 ธันวาคม 2554 ตีหนึ่งสองนาที)

Comment

Comment:

Tweet